Бүгінгі қоғамды смартфонсыз елестету қиын. Таңертең көзімізді ашқан сәттен бастап, кешке ұйқыға кеткенге дейін телефон экранына үңілеміз. Жаңалық оқимыз, әлеуметтік желіні қараймыз, хат алмасамыз. Бір қарағанда, технология өмірімізді жеңілдеткендей. Алайда экранға тәуелділік қазіргі қоғамның елеулі мәселесіне айналып келеді.

Бұрын адамдар бос уақытын кітап оқуға, серуендеуге немесе жақындарымен әңгімелесуге арнаса, бүгінде көпшілігі уақытын виртуалды әлемде өткізеді. Кейде бір үстел басында отырған адамдардың өзі бір-бірімен сөйлесудің орнына телефонға қарайды. Бұл — технологияның адамдарды жақындастырумен қатар, кей жағдайда олардың арасындағы шынайы байланысты әлсірететінін көрсетеді.

Әлеуметтік желілер бізге әлемдегі жаңалықтарды жылдам білуге мүмкіндік береді. Бірақ ақпараттың көптігі адамның назарын шашыратып, уақытын байқатпай ұрлайды. Экран алдында өткізген бірнеше минут сағаттарға созылып кетуі мүмкін. Ең маңыздысы —  виртуалды өмірге беріліп, айналамыздағы шынайы сәттерді байқамай қалмау.

Менің ойымша, мәселе технологияның өзінде емес, оны қалай пайдаланатынымызда. Смартфон — білім алуға, ақпарат іздеуге және байланыс орнатуға көмектесетін құрал. Алайда ол біздің уақытымызды басқарып, өміріміздің басты бөлігіне айналмауы керек.

Экранға байланған әлемде еркін болудың жолы — технологиядан бас тарту емес, оны саналы түрде пайдалану. Өйткені өмірдің ең құнды сәттері экранның ар жағында емес, өзіміз өмір сүріп жатқан шынайы әлемде.

Базарбай Нұртас,

ҚазХҚжӘТУ журналистика мамандығының

1-курс студенті