Ұрпақ тәрбиесі — тек ұстаздың немесе ата-ананың ғана емес, тұтас қоғамның ортақ міндеті. Ал балаға айтылған мың сөзден гөрі, көз алдында жасалған бір игі істің әсері әлдеқайда күшті. Себебі бала жақсылықты көріп өссе, оны жүрегіне сіңіріп, өз өміріне өнеге етеді.

Осы тұрғыдан алғанда, мектеп өміріне белсенді араласып, білім алушыларға қолдау көрсетіп жүрген ата-аналардың еңбегі ерекше атап өтуге лайық.

Таиров Мухидин Мехирдинович пен Мейманкулов Олжас Серикович — мектептегі қоғамдық және тәрбиелік шараларға жыл сайын өз аттарынан қолдау көрсетіп келе жатқан ата-аналардың қатарында. Олар «Мектепке жол» акциясы аясында әлеуметтік қолдауды қажет ететін оқушыларға көмек көрсетіп, білім алушылардың оқу жылын алаңсыз бастауына өз үлестерін қосып келеді.

Аталған азаматтардың қайырымдылық бастамасы мұнымен шектелмейді. Қарттар үйіне ұйымдастырылатын игі шараларға да тұрақты түрде қолдау білдіріп, үлкендерге құрмет көрсету ісіне өз үлестерін қосып жүр. Бұл — кейінгі ұрпаққа көрсетілген үлкен өнеге.

Сонымен қатар, оқушылардың кітап оқуға деген қызығушылығын арттыру мақсатында ұйымдастырылатын кітап оқу марафондарына да белсене атсалысып келеді. Балалардың білімге, әдебиетке деген ынтасын қолдау үшін қаржылай сертификаттар табыстап, үздік нәтиже көрсеткен оқушыларды ынталандыруға көңіл бөледі.

Бір қарағанда, бұл — материалдық көмек немесе белгілі бір шараға көрсетілген қолдау секілді көрінуі мүмкін. Алайда оның тәрбиелік мәні әлдеқайда терең.

Өйткені бала үлкендердің ісіне қарап бой түзейді. Мектеп қабырғасында жүрген оқушы жанындағы азаматтардың қарттарға қамқорлық көрсетіп, мұқтаж жанға қолдау білдіріп, білім мен кітап оқуға ынталандырып жүргенін көрсе, оның бойында мейірімділік, жауапкершілік, жанашырлық секілді қасиеттердің қалыптасуына жол ашылады.

«Жақсылық көрген бала жаман болмайды» деген сөздің мәні осында. Оқушыға бағыт-бағдар беретін, қажет кезінде қолдайтын, жақсы іске бастайтын адамдардың болуы — бала тәрбиесіндегі үлкен тірек.

Бұл ретте оқушылармен күнделікті жұмыс жүргізіп, олардың бойындағы адами құндылықтарды қалыптастыруға күш салып жүрген сынып жетекшісі Майгүл Қуатқызының да еңбегін атап өткен жөн. Ұстаз ата-аналармен тығыз байланыс орнатып, мектеп пен отбасы арасындағы өзара түсіністікті нығайтуға атсалысып келеді. Оқушылардың қоғамдық жұмыстарға белсенді араласуына, кітап оқуға қызығушылық танытуына және үлкенге құрмет, кішіге ізет көрсетуіне бағыт-бағдар беріп келеді.

Мектеп — тек білім беретін орын емес, ол баланың тұлға болып қалыптасатын ортасы. Сондықтан мектептегі әрбір игі бастаманың артында үлкен тәрбие жатыр. Ата-ананың жасаған жақсылығы, ұстаздың берген өнегесі, мектеп ұжымының көрсеткен қолдауы – бәрі қосылып, баланың дүниетанымына әсер етеді.

Таиров Мухидин Мехирдинович пен Мейманкулов Олжас Сериковичтің мектеп өміріне тұрақты түрде қамқорлық танытып, түрлі әлеуметтік және тәрбиелік бастамаларға қолдау көрсетуі — ата-ана мен мектеп арасындағы байланыстың жарқын үлгісі.

Ең бастысы — мұндай қамқорлықтың игілігін бүгінгі балалар көріп өседі. Біреуге көмектесудің, қартты құрметтеудің, білімге ұмтылған баланы қолдаудың қандай болатынын олар сөзден емес, нақты әрекеттен үйренеді.

Бүгін оқушыға берілген бір сертификат — оның кітапқа деген қызығушылығын арттыруы мүмкін. Бір отбасыға көрсетілген көмек — баланың жүрегіне үміт сыйлайды. Қарттар үйіне жасалған бір сапар — үлкенді қадірлеудің мәнін ұғындырады. Ал осындай игі істердің бәрін көріп өскен ұрпақтың жүрегінде мейірім мен адамгершіліктің орнығатыны сөзсіз.

Жақсылық — жұғымды. Оны көрген бала ертең өзі де біреуге жақсылық жасауға ұмтылады.

Сондықтан мектеп өміріне жанашырлықпен қарап, оқушылардың жан-жақты дамуына үлес қосып жүрген осындай ата-аналардың қолдауы — тек бүгінгі күннің көмегі емес, ертеңгі қоғамға салынған рухани инвестиция.

Өйткені балаға берілетін ең үлкен тәрбие – жақсы адамның жақсы ісін көрсету. Ал сондай өнегелі жандардың жанында өсіп келе жатқан оқушының жүрегінде ізгілікке орын бар.