Бұлт қалай күннің көзін тасаламақ
06.07.2018
604
0

Сәбит ОРАЗБАЕВ,
Қазақстанның Халық әртісі,
Мемлекеттік сыйлықтың лауреаты


70 жылдай орыстардың қол астында болдық. Алғашында Орынбор астана болды. Сол Еділге дейін қазақтың, Алтын Орданың жері ғой, Орынборды қазақтардың астанасына рұқсат етейік дегендері рас. Содан көп кешіктірмей астананы Ақмешітке – Қызылордаға көшірейік деді. Көшірді. Одан Алматыға «аударды». Бөрібаев дейтін қайраткер: «Алматы деген астананы Іле жағасынан салайық, үлкен өзен, халыққа да, елге де жайлы болады», – дегенде орыстар оған көнбеген.

Ол жақты орыстың генерал­да­ры басқарып отыр, мұнда жо­латпау керек деп қызғанып жі­берместен Алматыда қалдыр­ды. Қазір Астана жөнінде өте көп ай­тылып жатыр. Қандай қалай? Неге астана Астанаға көшірілді дейді. Шындығында сырт көз сын­­шы ғой. Ал Қазақстан еге­мен­­ді ел болды, (әсіресе орыс­тар) бұлар енді не істер екен, (өз валюталары) ақшалары да жоқ, экономикасы анау, өздерінің ба­сы бірікпейтін халық деп, бізге кү­ліп қарап отырды. Ел болған соң өзінің жаңа бір бастамасы, жаңа бір құрылымы болуы керек қой. Міне, осындай тығырыққа тірел­ген тұста Президентіміздің дана саясаты бойынша Астананы Арқаға көшіретін болдық деген­де, жай ғана халық емес, бүкіл зиялылар­дың көбісінде бұл енді қалай бол­­ды екен? Өзіміз қалт-құлт етіп, енді ғана ел болайық деп отыр­ғанымызда астананы ауыс­тырудың керегі бар ма екен де­ген пікірлер болды. Елбасымыз нар­тәуекелге бел буып, өзінің да­налық саясатын іске асырды. Енді міне, Астана деген қала қа­зір адамның қиялына сыймай­тын керемет бір қасиетті орда бол­ды. Астана – өнердің де, ғы­­­лымның да ордасы болды. Астана татулықтың, бірліктің ордасы болды. Үлкен ғимараттар салынып, тарихта болмаған дін басшыларының басын қосып, бірлікке, татулыққа шақырды. Ол саясат та өз жеңісін берді. Ке­ше қырылып жатқан Сирия­ның өзі де бізді паналап келіп, осы жерден қамқорлық көріп отыр. Түркия мен орыстар ара­сын­дағы үлкен апат, араздасу бол­ған кезде де оларды біздің Ел­басымыз татуластырды. Міне, осылайша бұл Астана дейтін шаһ­а­рымыз қазіргі кезеңде бүкіл дү­ниежүзінің назарында тұрған қала. Келген шетелдіктер де, мей­лі дос немесе дұшпан болсын таң­қалады. Американың Даниэ­ле дейтін көріпкелі: «Дүние­­-жү­зін­дегі саясаты, істеген ісі, тап­қан жаңалығы Назарбаевтай бо­латын болса, елдің, халықтың ара­қатынасы, тыныштығы сонша­лық­ты жақсы болған болар еді», – деп баға берген.
Целиноград қала болып тұр­ған­да, «Жаяу Мұса» деген спек­такльді сахналап барғанбыз. Он­да «Целинный» деген зал бо­латын. Сол залдың өзіне – біз­де де осындай ғимарат салынған екен деп, құрметтей қарап, таң­да­натынбыз. З.Ақышевтің пье­са­сын сахналап, алып бардық. Ел ғой, жұрт қой деп. Сөйтсек, мұн­да көп пайызы басқа ұлттар, қазақтар тым аз тұрады екен. Сон­да залдың жартысының жар­тысын жүгіріп жүріп, әрең тол­тырдық. Қазақтар жоқ. Ал қазір қарасаңыз, қаптап жүрген қара­гөздеріміз, қаптап жүрген сту­денттеріміз, ұл-қыздарымыз жүздерінде күндей жылулық бар, беттерінде айдай сұлулық бар – бәрі риза. Оқу орындарында оқып жатқан студенттеріміз де, жал­пы Астанаға көшіп келіп, сол жақ­та тұрақтап, ел қатарлы ең­бек етіп жатқан қаншама отба­сы­ларымыз да риза. Олардың бар­лығы да жаңғыру аясында болып жатқан жағдайларды дү­ниеге дүр сілкіндіре жариялап жа­тыр. Жаңғыру аясында қан­ша­лықты жақсылықтар жүзеге асы­рылуда. Ұлттық домбыра кү­­нін­де қанша мыңнан астам дом­бырашылар тартқан күйлер кос­мостан да асып, басқа пла­не­таларға жеткендей қуанышқа бө­лендік. Өйткені, өнерді сүйген пат­ша – халық байлығы дейді. Ел­басымыздың өнерге деген көз­қа­расы өте жоғары. Керемет опе­ра балет театрын салғызып берді. Қаншама театр, концерт­тік залдар жұртты өнерге, сол өнер арқылы қуанышқа кенел­ту­де. Спектакльдерді кез келген залдарда қоя беруге болады. Бәрі де соңғы техника жаб­дықтары­мен жабдықталған. Бұл кезінде біздің түсімізге де кірмеген әле­ми жетістіктер ғой. Кезінде көз­деріміз мөлдіреп, Мәскеуге қарап отыратынбыз. Театрларға жөндеу жұмысын жасау керек болса да, Мәскеуге қарап қол жаятынбыз. Дүние­­жү­зін­де жыл сайын өзгеріп жа­та­тын жарық беретін аппара­ту­ралар бізге еш бұйырған емес. Біз соны арман­даушы едік. Қа­зіргі Қазақ­стандағы елуден астам театрдың барлығы Елбасының назарында. Астанамызға ең алғаш көшіп бар­ған академиялық театрдың құрылғанына 20 жыл толу мере­кесіне қатыстық. Ең ғажабы Ел­ба­сымыздың өзі дом­бы­рамен ән айтады. Ол кісімен жа­қындас, пікірлеспін. Оның өнерге деген құш­тарлығы шек­сіз, бірақ уақы­ты жете бермейді ғой. Иман­жүсіп­тің өлеңін айтуға тыйым са­лынған кездің өзінде де Нұре­кең соны нәшіне келтіре шырқап жүр­ді. Өте батыл, іскер әрі батыр адам. Болашағымыз үшін жаңа мем­лекеттің, жаңа астанасы жү­рек сияқты еліміздің бел орта­сы­нан орын алу керек деді де, соны жүзеге асырды. Сөйтті де, ел-жұрт­­тың бетін бері қаратты. Мі­неки, бұл әр елдегі­дей қала, кере­мет, ғажайып, сұлу қала бол­ды. Бұрын талай барға­нымызда, әсі­ресе қыста адасып кетпеңдер деп, әр вагонға жіп байлап қоя­тын. Қазір айнала­сының бәрі ор­­ман. Орманның іші толған қа­­­­сиетті құстар, бәрі де өсіп-өніп жатыр. Қырғауыл – өте қасиетті құс. Әрі бейбіт­шіл құстардың бірі – сол. Оның балапандарымен бірге жүгір­генін көрсеткенде, жүрегі­ңіз қандай жылулық ене­ді. Табиғат­тың тамаша, көр­кем, әсем құбы­лыстары біздің Ас­та­намыздың айналасын қор­шап келе жатыр. Аэропорты да, вок­залы да, жол құрылыстары да – барлығы Астана атына сайма-сай. Астана театрына былтырдан бастап дүние­жүзі мемлекет­тері­нің театр­лары келіп, спектакль­дерін қойып жатыр. Дүниежүзін­дегі мықты киногерлер фес­ти­ва­ль­дерін осын­да өткізуде. Осы сияқ­ты өте өнегелі, парасатты, қа­сиет­ті іс-шараларды көргенде, Құ­­дайға шүкір дейміз. Осы күні­міз­бен жарқырай берейік, бей­біт­шілік болсын! Ел арасында ты­ныштық болсын дейміз.
«Адамды сүй. Махаббаттан жа­ратқан перзентті сүй. Одан ар­тық Алланы сүй. Одан артық Ал­ланың хақ жолы – адалдықты сүй». Осының барлығы тәрбие­лік мәні бар бабалардан қалған тағылым, асыл мұра.
Отырсаң өзге жайттан аша қарап,
Қонғаны бақ пен дәулет қоса қабат.
Еңбегі Елбасының жарқырап тұр,
Бұлт қалай күннің көзін тасаламақ, –
деп көз алдағыны барлай айтуы­мыз керек. Болып жатқан жақ­сы­лықтарды мақтан тұтуымыз ке­рек. Ол өзіміздің кейінгі ұрпа­ғымызға өнеге, үлгі болады. Өр­кениетті ел екен, мәдениеті жо­ғары екен, тәртібі дұрыс екен, өсіп келе жатқан жастары ақыл­ды екен деп, басқа халықтар там­санатын болсын. Жалпы, мем­лекеттің қандай дәрежеде еке­нін Астанасынан-ақ тануға бо­лады. Тіпті, жүріп келе жатқан кө­шелеріңнің өзі-ақ сыр шертеді ғой. Тәртібі мен мәдениетінің өзі-ақ көп нәрсені аңғартады. Бұ­дан жақсы болуды да арман­даймыз ғой, әрине. Ендеше, со­ны жасап жатқан адамды қол­дайық.
Көркейсін Астанам, жарқы­расын Астанам! Бейбітшілік ордасы, дүниежүзіне үлгі бол­сын, Астанам. Білім ордасы, ғы­лым ордасы, татулық ордасы гүл­дене берсін! Керек десеңіз, өз­ге елге үлгі-өнеге болсын!

ПІКІР ҚОСУ

Ваш адрес email не будет опубликован.

Пікір