ХАЛЫҚТЫҢ ҚҰДАЙБЕРГЕНІ
30.09.2016
1024
0

kudibergenАдам баласының қайғысыз, мұңсыз, алаңсыз, аңғал бақытты кезеңі – балалық шағы ғой. Мен Құдайбергенмен бес жасымнан бастап бір жүрдім. Үйдің арасы жақын, қала­дағы темір жолдың арғы бетіндегі «Шаңқай» деп аталатын мөлтек ауданда тұрдық.

Бірге асық ойнап, ләңгі тептік. Құдайбергеннің үйінің қасында үлкен сор бар еді, сол сор­ға барып балшықтан тос­таған жасап, жерге ұрып, тарсылдатып, содан шыққан ды­бысқа мәз болатынбыз. 4-5 сы­­­ныптарда Құдайберген кіш­кене фотоаппарат сатып алып, сурет түсірумен айналыс­ты. Оның қараңғы бөлмеде суретті шығарғанына тәнті болдым, ол мені де суретке түсі­ріп, шыға­ру­ды үйретті. Біздің жас кезімізде Арал арнасынан асып, асау толқындар жағаға ұрып, оның салқын лебі қала шетіне келсе, кейбір кездері су дамбыдан асып шығып кө­ше­лерге құйылып жататын. Сабақ­тан кейін теңізге түсеміз, жүзуді үйренеміз. 9-10 сыныптарда жүргенде кешкісін «вечер» жасайтын болдық. Сыныптастарымызбен, жолдастарымызбен кездесіп, өлең айтып, домбыра, гитара, тартып, қы­зық­ты кеш­терді өткіздік. Ортамызда гитараны бірінші үй­рен­ген Құдай­бер­ген еді. Өлеңді де жақсы ай­та­тын. Балалық шақ­тан бас­тап ол өнер өріне өрістеп келе жатқан екен. Кешке жинал­ған кезде «скетч қояйық» деп жалынатын. Өзі кемпірдің рөлін ойнап, маған шал бол дейтін. «Қо­лым­нан келмейді десем», тыңдамайтын. Кештегі дос­та­ры­ның мінез-қылықтарын айнытпай салып, «шек сіле­міз­ді» қатыратын. Екеуміз алма-кезек асаба болып, жастарды күлді­ріп, түрлі анекдоттарды айтатынбыз. Досымның қолы­нан кел­мейтіні жоқ, спорттың түр-түрімен, әсіресе, бокспен, кү­респен айналысты. Қылқалам шебері екендігін қазір халық біледі. Онжылдықты бітірген соң Алматыға кетті. Екеуміз бір-бірімізді іздеп жүретінбіз. Мен үйленгенде ол маған күйеу жолдас болды. Достығымыз одан сайын балаларымызбен жалғасты. Балаларымыз үй­лен­генде бірге болдық. Кейде ол ме­­нің үйіме, мен оның үйіне қо­на кететінбіз. Ол қона кету әке-шешелеріміздің досты­ғы­на ұласты. Ол кезде Құдай­бер­ген өнер шебері, айтулы актер, қоғам қайраткері болады деген ойымызға келмеген. «Тамаша» десе Құдайбергенді, Құдайбер­ген десе « Тамашаны» білмейтін халық  кемде-кем шығар. «Тамаша» ойын-сауық отауының тар­лан­дары, оның ішінде Мә­ди­на Ералиева, Нағима Есқа­лиева, Жарасқан Әбдірашев, Кеңес Дүй­секеев, Лұқпан Есеновтар бар. «Құдайберген елу жас­та» де­ген документальді фильм тү­сі­руге Аралға келді. Біз­дің үйге келіп, әке-шешеме сә­лем берді. 1995 жылы «Аралға бара жатырмын» деп үйге телефон шалды, келген соң, «Мен алдағы сайлауға Республика Парламент мәжілісіне депу­тат­тыққа» кандидат болып түссем деймін, қайда жүрсем де қызмет жасау парызым ғой», – деді. Досымның бұл ойын Алматы­дағы, Арал­дағы, өнердегі дос­тары қолдады.Мен де «жолың оң болсын!» де­ген оймен, оның сенімді өкілі бо­лып, жұмысқа кірістік. Ха­лық­тың көңілінен шығатын бағдарламасымен жерлестерінің ортасына барды. Оның адал ниетін көріп, құптап жерлестері республика парла­ментінің мә­жілісінің жоғары заң шығарушы органына депутат болуына се­нім білдірді. Құ­дай­берген жас­тайынан елгезек, дос-жарандарын қиын­шылық кезде қол ұшын беретін. Өнер адамы болса да сол қасие­тін жо­ғалтқан жоқ. Үлкенді үлкен­дей, кішіні кішідей сыйлады. «Мен­менсіп» тұмсығын көтерген жоқ. «Қа­зақс­танның халық әр­тісі» ата­ғын алды. Елбасының осы бел­гіні беріп, күліп тұрған суреттері бар. Бірде үйінде ілулі тұрған суретті көріп: «Құдеке, не айтып тұр­сың, Елбасы күле­тіндей?» деп сұрадым. Көп­ші­лікке тара­ған бір әңгіме бар «Депутат­тар­дың бәрі әртіс, со­ның ішінде про­фессио­наль­ный әртіс жал­ғыз мен» дегенмін. Нұрекең: «Сол сөзіңді мына мінбеден тағы қайталап айтшы» деді. «Нұреке, мен айтуын айтамын ғой, бірақ одан кейін бұлар мені жеп қояды ғой» дедім. Осы сөзге риза болған Елбасы қар­қылдап күлгені бар» деп, екеуі­нің күліп түскен суреттерінің сырын айтып берді. Теледидардан «дарынды актеріміз Құдай­берген Сұлтанбаев 63 жасында көз жұмды» дегенді естіген ха­лық түс көргендей, сенер-сен­бесін білмей, тек қана Құдай­бергенді емес, бүкіл «Тама­шадан» айы­рыл­ғандай болды.  «Орнында бар оңалар деген», Құдайбер­ген­нен тәрбие алған жастарға еш­кім кедергі бола алмайды. Әлі де болса, сах­на төрінен іні-қарын­даста­ры­мызды көреміз.

Үлкен жүректі, асыл дос ара­мыздан кетсе де, оның жолын, өмірін жалғастырып, өшпес ізін баласы Еркебұлан, немерелері Әнуар, Самир, Саминалар мен жары Дәкен жалғастырар.

Бауыржан ЖЫЛҚАЙДАРОВ.
Қызылорда облысы,
Арал қаласы.

ПІКІР ҚОСУ

Ваш адрес email не будет опубликован.

Пікір