Кейде өміріңді өзгертетін адамды кездестіру үшін арнайы жоспар құрудың қажеті жоқ. Бәрі аяқ астынан басталады. Сен ол адамның бір күні дауысын сағынатыныңды, қарапайым сөздерінен ерекше мағына іздейтініңді, ал бірге өткізген сәттеріңнің ең қымбат естеліктеріңе айналатынын білмейсің. Мен үшін де бәрі дәл солай басталды.

Оны алғаш көргенімде ойымда бір ғана сұрақ болды: онымен қалай танысамын? Жол бойы әңгіме бастауға ыңғайлы сәтті күттім. Ішімнен талай сөзді құрастырып, өзімше дайындалдым. Бірақ кейде адам ең маңызды сәтке дайындаламын дегенше, сол сәт өтіп кетеді екен. Баратын жерімізге жеттік. Ол кетіп қалды. Сол кезде бұл жай ғана жіберіп алған мүмкіндік сияқты көрінді. Ал қазір ойласам, сол қысқа кездесудің өмірімдегі ең маңызды оқиғалардың біріне айналарын қайдан білейін?

Оны жақынырақ таныған сайын бойынан өзім көптен күткендей бір жанды көрдім. Оның дауысы ерекше, ал мейірімділігі адамды өзіне еріксіз жақындатады. Қасында жүргенде көңілім тынышталып, уайымдарым бір сәтке алыстайды. Көбірек күліп, өзіме деген сенімім арта бастады. Енді жеткен жетістіктеріммен оның да мақтана алғанын қалаймын. Бір күні оның маған қарап: «Мен саған сенген едім», — дегенін есту кез келген мақтаудан қымбат болар еді.

Адам біреуді жақсы көре бастағанда, ең қарапайым нәрселердің өзі ерекше мағынаға ие болады екен. Оның аузынан өз атымды естудің өзі маған жақын сезіледі. Кейде есімімді еркелете айтып, бір күні «жаным» деген сөзбен алмастырса екен деп ойлаймын. Өйткені сен күткен адамның аузынан шыққан бір ауыз сөздің өзі жүрегіңе ерекше жетеді. Кейде адамға үлкен сыйлық та, әдемі уәде де қажет емес. Тек біреудің жүрегінде өзіне арналған ерекше орын бар екенін сезінгісі келеді.

Қазір мен оның құшағын, түн ортасына дейін созылатын әңгімелерімізді сағынамын. Бірге болғанда уақыттың қалай өткенін байқамайсың: әңгімелесесің, күлесің, қоштасасың. Ал кейін сол сәттерді қайтара алмайтыныңды ойлағанда, олардың қадірін тереңірек түсінесің. Кейде онымен тағы біраз сөйлескім келеді, кейде ештеңе айтпай-ақ, құшағында үнсіз отырғым келеді. Өйткені оның жанында өзімді түсіндіруге тырыспаймын, жай ғана өзім бола аламын. Оның жанынан тапқан тыныштығым мен үшін үлкен бақыт.

Болашақтың бізге не дайындағанын ешкім білмейді. Бірақ менің арманым айқын: бір күні бірге өмір сүріп, қуанышта да, қиындықта да бір-бірімізге тірек болсақ деймін. Оның жанында тек жақсы күндерде күлетін адам емес, қиын сәттерде де сүйеніш болғым келеді. Өзіме артылған жауапкершілікті көтеріп, оның сеніміне лайық болғым келеді. Жетістіктеріме бірге қуанып, шаршаған күндері жанынан табылғым келеді. Жылдар өткен соң бүгінгі әңгімелерімізді еске алып, бір-бірімізге қарап күлімсіресек екен.

Кейде өзіме: сол күні онымен танысуға батылым жетпегенде, өмірім қандай болар еді, деп сұрақ қоямын. Жауабын білмеймін. Бірақ сол кездесуді еске алғанда, тағдырдың бізді жолықтырғанына іштей ризамын. Өйткені оның өміріме келуі сезімдерімді ғана емес, өзіме деген көзқарасымды да өзгертті. Ол маған көбірек күлуге, өзіме сенуге және болашағыма басқаша қарауға себеп болды.

Бәлкім, ол менің ішімде қанша ой жүретінін толық білмейтін шығар. Кейде айтқым келген сөздерім бір ауыз сөйлемге сыймай қалады. Сондықтан осы жолдарды жазғым келді. Бірдеңені дәлелдеу немесе жауап күту үшін емес, жүрегімде үнсіз сақталып жүрген сезімдерге сөз беру үшін.

Егер осы жолдарды дәл қазір сен оқып отырсаң, бір нәрсені білші: сен мен үшін жай ғана жақсы көретін адам емессің. Сен — дауысынан тыныштық табатын, құшағын сағынатын, жетістіктерімен бөліскім келетін және болашағымды елестеткенде жанымнан көргім келетін адамсың. Саған деген сезімім әдемі сөздермен ғана өлшенбейді. Ол — сенің қуанышыңа шын қуануымда, қиын сәттерде жаныңнан табылғым келетінінде және өмір жолымды сенімен бірге өткергім келетінінде.

Мен сенен болашақ туралы уәде сұрамаймын. Тек бүгінгі сезімімнің шынайы екенін білсең деймін. Бір күні осы күндерді еске алғанда, менің саған деген ықыласымның қаншалықты таза болғанын түсінсең екен. Өйткені мен үшін сені жақсы көру — тек бүгінгі бақытымды сезіну емес, ертеңгі өмірімде де сенің болғаныңды қалау.

Кейде ойлаймын: сол күні танысуға батылым жетпегенде, өмірімде не өзгерер еді? Мүмкін, бәрі бұрынғыдай жалғаса берер еді. Бірақ мен бір адамның дауысын сағынудың қандай болатынын, оның жанынан тыныштық табуды, болашақты елестеткенде біреуді өзіңмен бірге көрудің қандай бақыт екенін білмей өтер ме едім?

Қазір сол алғашқы кездесуге қайта орала алмасам да, тағдырдың бізді жолықтырғанына ризамын. Өйткені сен мен үшін өткен күндерімнің бір бөлігі ғана емессің. Сен — бүгінгі күлкімнің себептерінің бірі, ертеңгі армандарымның ішіндегі ең қымбат жансың.

Бір күні жылдар өтіп, бүгінгі күндеріміз естелікке айналса, сол естеліктердің арасында сені алғаш көрген сәтім де сақталып қалса екен. Сол кезде саған қарап, ішімнен тағы да осы ойды қайталармын: өмірімдегі қаншама кездейсоқтықтың ішінен дәл сені кездестіргенім қандай бақыт.

Сені алғаш көрген күні мен сенің бір күні жүрегіме осыншалықты жақын болатыныңды білмедім. Егер уақытты кері қайтара алсам, сол күні тағы да сені таңдар едім. Бұл жолы танысуға батылым жетпей қалмасын деп емес, жүрегімнің бір күні дәл сені іздейтінін білгендіктен.

Кейбір кездесулер кездейсоқ басталуы мүмкін. Бірақ сол кездесуден кейін жүрегіңде қалған адам ешқашан жай ғана кездейсоқ жан болып қалмайды.

БОЛАТ Бегарыс Ерболұлы