«Қарлығаштың ұясы»
04.09.2015
3106
0
Ең алғашқы өлеңімді қалай жазғаным әлі күнге есімде, ұмытқам жоқ, ұмыта алмайтын шығармын. Тарбағатайдың Жәйір деген жерінде тудым. Біздің Жәйірде ағаш пен тал көп болмайды, сондықтан құстардың бәрі жарға ұя салатын. Бір күні жардан ұя көрдім де, мұны әлгі қара қарғалар салған екен ғой деп, тас лақтырдым. Ол жерде қарға емес, қарлығаштың ұясы болғаны331158_339309819_____________-__________н тас лақтырып қойған соң бір-ақ білдім. Екі жұмыртқасы жерге домалап түсті.

Жәркен БӨДЕШҰЛЫ,
ақын

Оны көргенде екі бетім ду ете қалды. Қарлығаштың ұясын бұзып қойғаныма қатты қынжылдым. Арада біраз уақыт өткен соң «Қарлы­ғаштың ұясы» деген өлең жаздым.
Ұя көрдім бір жардан.
Тас жібердім алыстан.
Қызыл іздеп қыр шалған,
салды ғой деп сауысқан.
Ұшып шықты қарлығаш
екі бетім ду етті.
Төмен қарап қалды бас,
не мұңайтты жүректі
Алды-артымды кес-кестеп,
қанатымен берді леп.
Кеш, күнәмді, кеш-кеш деп
мен барамын елжіреп.
Бұл өлеңнің әсері сол кезде де жақ­сы болды, әлі де ыстық. Мұны бүгін­ге дейін жатқа айтатын замандастарым бар. Алғаш шыққан өлең­нің негізі мығым болса, алғашқы қағыл­ған қанатың мықты болса, кейін­гі өлеңдер де жаман болмас деп ойлаймын.
Бұны алғаш тыңдаған замандас­тарым, тұрғыластарым жақсы қабылдады. Ал кітапқа басылған соң, халқымызға белгілі ақындар жоғары бағасын берді. Атағы жер жарған үлкен ақындарға өлеңімнің ұнағаны­на қатты риза болдым. Мен ол кезде енді-енді таныла бастап ем, кітабым да жаңа шығып жатқан, сөйте тұра, үлкен ақындардан осындай жоғары баға алармын деп ойлаған жоқпын. Өзім жақсы көре­тін өлеңімнің өзге­лерге де ұнағаны мені қанаттан­дырды.

ПІКІР ҚОСУ